11 Aralık 2014 Perşembe

Sonuncu ~ Tahsin Yücel

Büyüklüğü nedeniyle kimsenin dikkatinden kaçmayan bir kitap 'Serencam'. Selami Bey'in hayattaki tek amacı. Yazılması yaklaşık kırk yıl sürmüş, baskısı tek olan, 27 bin sayfa, kimsenin başından sonuna okuyamadığı kitap. Bazen birileri sadece kitabın boyutunu görmek için geliyor, bazen de kitabı bitirmek için başına ciddiyetle geçenler oluyor.

'Sonuncu' aslında Serencam'ın yazılış öyküsü diyebiliriz. Sadece yazarını da değil tüm aileyi etkiliyor yazılış öyküsü. Hatta sonraki kuşakları bile. Bazıları Serencam'ı Selami Bey'in için oyalanacağı bir oyuncak olarak görüyor. Bazıları ise yazın dünyasının en önemli yapıtı olacağını.

Serencam'ın yazılış serüveni pek kolay olmuyor tabii. Selami Bey yeri geliyor günlerce odasına kapanıyor. Ailesinin yanına bir dakika olsun çıkmıyor. Bazen takım elbiselerini giyip sabahın en erken saatinde Serencam'ının başına geçiyor.

Okurken belki siz de de aynı his oluşur. Kitabı neden okuduğunuzu, nereye varmak istediğini çözemiyorsunuz bazen. Sürekli bir beklenti hali. Bu kitap saçma mı yoksa çok mu derin, soruları arasında gidip gelmeler. Bu yüzden şöyle düşünüyorum ki, 'Sonuncu' okurken değil asıl okuduktan sonra oldukça tartışılacak bir eleştiri romanı aynı zamanda.

Tahsin Yücel'in dili ise kusursuz. Aynı zamanda kitabı bitirdiğinizde bazı sözcükler de kazandırıyor size. Ancak romanı okurken beni rahatsız eden tek şey sık tekrarlara başvurulması oldu.

İlginç konusuyla bazı kitapseverlerin dikkatini çekebilir 'Sonuncu'.

2 yorum:

  1. tahsin yüceli ben çok severim canım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okunmayı bekleyen kitaplarım arasında Tahsin Yücel'in Golyan Devrimi var bir de. Ona da kısa zamanda başlamalıyım o zaman :)

      Sil